Kruit-Fabre

Kruit-Fabre

  Jan Fabre ‘Het Uur Blauw’ Blauw Johanna Kruit Het blauw van de hemelhet blauw van de zeehet blauw dat je uit kunt gieten. Het blauw van de avondhet blauw van de beekhet blauw van vergeet-me-nieten. Het blauw van de dichterhet blauw van de wind het blauw waar een kind van zingt. Om zoveel blauw…

Kruit-Fabro

Kruit-Fabro

  luciano fabro ‘Iconografia’ Feest Johanna Kruit We speelden dat we feestje speeldenbedachten een tafel, smokkeldenservies naar de duinen.Niemand mocht zien wat we deden. Zonlicht gleed de bunker binnenergens glinsterde iets:lege glazen vol licht. We hadden van alles nietsen genoten van dat gemistot het werd wat het geworden is. zie ook overzichtspagina ‘hoeveel weegt BLAUW’…

Kruit-Hammons

Kruit-Hammons

  David Hammons ‘Chasing the Blue Train’ Stilstand Johanna Kruit Iemand zal altijd luisterengeluiden vertalentot ze voorbij zijn. Iemand zal altijd blijveniets op het spoor zijnen toch niet weg gaan. Iemand zal altijd kijkenhoe alles voorbij gaattot aan het afscheid. Het is een gedachtedie je graag wilt vergeten. Het zijn de regelsvan de eenzaamheid.  …

Kruit-Beuys

Kruit-Beuys

  Joseph Beuys ‘Wirtschaftswerte’ Boodschappen doen Johanna Kruit De oorlog hield op, alles was goeden precies zoals het hoordevliegtuigen gilden niet meereen zusje werd geboren, envoor het huis praatten vrouwen over hoe het ging Met mijn moeder naar de winkelsoms was iets op of nog niet bedacht misschien:nooit meer zo gezien.        …

Kruit-Broodthaers

Kruit-Broodthaers

 Marcel Broodthaers ‘Miroir d’epoque regency’ Spiegelbeeld Johanna KruitDe spiegel die het zonlicht ving.Een kind dat langs het water ging. De zee die naar de duinen liep.Een vogel die geheimtaal riep. Hoe glinsterend het water was.De dromen die het kind bedacht. De schelpen op het witte zand.De wieren in een kinderhand. De spiegel die het maanlicht…

Krog-Dumas

Krog-Dumas

III Scraffito (uit de bundel ‘Kleur komt nooit alleen’ van Antjie Krog ) Schilderijsonnetten e.a. Skiderysonnette e.a.   1. The loneliness of Skin Antjie Krog je laat mij voorop lopen, maar blijft zelf opzij staanlegt je vingers lichtjes op mijn rug waardoormijn zomerschouders langs je revers schurenmijn wervels lopen uit in licht Zonder gêne rusten…

Kouwenaar-Gogh

Kouwenaar-Gogh

Vincent van Gogh ‘Korenveld‘ 1890: 27 – 29 juli Gerrit Kouwenaar Mislukt, men loopt de weg terug, leeglopend als een klok, legt langzaam nog wat afscheidt op het bed, een dwangbuis rondeen bloedvat, weinig klopt, men had gedacht dat het bevrijden zou, schoonmaken, geestin leegte opgehelderd, vorm van brood maar niets, alleen die kleur, morsrood,…

Koster-Blake

Koster-Blake

Bij een tekening van William BlakeEdward B. Koster Met hooggekromde rug sluipt steelsgewijs Bloeddorstig lekkend ’t monster door de nacht; De ster belicht zijn lijf met sluikse pracht, En glimmert schapend langs zijn arm, die spijs Is voor het gulzige licht; hij gulzig gaat Met opgeheven kop, en aast op bloed, De nagel in de…

Korteweg-Vermeer

Korteweg-Vermeer

Meisje met een tulband Anton Korteweg Ze lijkt wel voorheen God! – de ogen van het meisje met een tulband, ogen zijn het die altijd overal je zien, waarheen en hoe je kijkt. Maar toch, van haar mag ik nog wel zoals ik nu al jaren lang, zij vindt niet dat mijn leven anders moet,…

Korteweg-Rysselberghe

Korteweg-Rysselberghe

Theo van RysselberghePortret van Marguerite van Mons Anton Korteweg Nam je afscheid, zo juist, van wie wou dat je bleef, maar ij niet Marguerite, jij wilt weg naar wie je niet zien kan: een heer aan de andere kant van de deur, die je straks in je hals? Of verlaat je wie niet naar je…