Juryrapporten

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Juryverslag Expeditie 22-4-2009 - Te-Still-Te

Juryverslag Expeditie 22-4-2009 - Te-Still-Te

Naam kunstenaar: Chris den Engelsman
Titel kunstwerk: "Te-Still-Te"
Lokatie: Kunstuitleen Houten
Datum: 17 maart 2009

Jury: Jeroen Hermkens en Trix Arensman

Presentatie:
De kunstenaar onderscheidt van de andere kunstenaars zich door de keuze voor de video opname. Zeer goed gepresenteerd met het verhaal erbij. Het komt helaas hier bij de Kunstuitleen niet goed over, maar daar kan de kunstenaar niets aan doen.

Originaliteit:
Het is alleen al door het gevarieerd materiaalgebruik en de presentatie bijzonder origineel.

Materiaalgebruik:
De jury vindt het werk moeilijk om te beoordelen. De manier van werken is niet zo goed terug te zien in het beeld. Het zijn abstracte vormen, kleuren en geluiden die overkomen als een continu aanwezige achtergrond. Als autonome kunstvorm heeft het net te weinig zeggingskracht.

Motivatie: Mooie motivatie met duidelijk verhaal over de inspiratie

Advies: Maak een duidelijker beeldverhaal. Verval niet in mooie effecten en aaneensluitende beelden. Probeer een compositie of opbouw te maken in je ‘film’.

 

Juryverslag finalisten 30-5-2008 - NightVision

Juryverslagen finalisten Expeditie 30-5-2008 - NightVision

Chris den Engelsman

Titel werk: NightVision

Het werk is ongrijpbaar. De vormgeving bestaat uit tekeningen die gevolgd worden door een zaklamp en in elkaar over gaan. Het is een onrustig beeld en dat komt overeen met zijn onderwerp. Het verbeeldt de onrust die de wereld uitstraalt. Het werk heeft door de fragiele tekeningen en indringende manier van filmen een sterke emotionele uitstraling. De jury vindt het zeer bijzonder dat de kunstenaar zijn beeld van de omgeving met traditionele en moderne technieken weergeeft en samenvoegt.

~~~~

'Intangible' is the qualification that comes to mind when confronted with Chris den Engelsman's work. Its form is constituted by drawings traced by a torch, the images slowly blending. This creates a restless effect, matching the work's topic, which expresses the restlessness of the world around us. The fragility of the drawings and the intense filming technique give the work a very strong emotional quality. The jury has a high regard for the artist's attempt at rendering and matching his view of his surroundings using both traditional and modern technical means.

 

Uit het juryrapport ... (17-2-2007)

Uit het Juryrapport ... (17-2-2007)

(...)
We hebben ons eensgezind, laten leiden door de mooie en eigentijdse interpretatie van het zelfportret. Het gaat om een verbeelding waar je als toeschouwer ook nog een beetje moeite voor moet doen. De ogen een beetje toeknijpen en het werk op afstand bekijken, dragen bij aan de schoonheid van deze compositie. 
En we kijken niet naar een specifiek portret maar we worden als het ware meegenomen langs alle zelfportretten van Rembrandt. De maker gebruikt kleurenstalen en verbindt ze aan de oogpartijen van alle zelfportretten. We worden opgezogen door een kijkervaring waarin we van duister naar helder of juist omgekeerd, van scherp verlichte beelden naar sombere passages glijden. Wat steeds opvalt is de kracht van het licht en de verschillen in lichtintensiteit die Rembrandt er, afhankelijk van de periode, inbracht.
We vonden het uiters boeiend om "opgezogen" te worden door de blikken van deze bijzondere schilder, een ervaring die wat ons betreft de hoofdprijs verdient ...
(...)

~~~~

(...)
The judges were unanimous in their willingness, strongly suggested to them by this work, to be led into this beautiful and contemporary interpretation of the self portrait. Even so, the spectator is expected to make his own contribution by making the effort of consciously focusing and training the eye on the work, thereby personally adding to its beauty.
The work's aim is not to present one single self portrait, but to take the viewer by the hand presenting all Rembrandt self portraits. The artist uses colour patterns in order to establish a link between all eye images of all self portraits. The viewer is sucked in, experiencing moving from dark to bright and vice versa, from sharply lit to dark shadowy passages. This technique in fact highlights the strength of the light and the range of light intensities applied by Rembrandt in different periods of his oeuvre.
The judges admit to being excited by having the gaze of this exceptional painter absorb them, an experience they feel should be awarded with the exhibition's 'first prize'.
(...)