" (...) ik begrijp dat in dit gedicht het woord tot het beeld leidt en dat beelden weer woorden oproepen (...)
Gerrit Komrij `Kost en Inwoning`
 
In deze rubriek treft u op iedere pagina een gedicht aan plus een of meer reproducties. De gedichten gaan over een kunstwerk of kunstenaar. De dichters reageren op wat ze waarnemen, de waargenomen kunstwerken zijn echter niet eenduidig. De beleving is subjectief. Wat de dichter waarneemt roept beelden op die vooral met hem zelf te maken hebben. 

Voor mij is dit telkens aanleiding de betreffende plaatjes erbij te zoeken. Soms worden kunstenaar en titel van het kunstwerk in het gedicht genoemd, soms ook is het speurwerk iets gecompliceerder. Bij het zoeken naar teksten en plaatjes kom ik soms ook muziekstukken tegen geïnspireerd op het betreffende schilderij of gedicht. Waar dit mogelijk is voeg ik deze toe. In die gevallen vindt u behalve de namen van de dichter en beeldend kunstenaar, ook de componist vermeld. 

In de loop der jaren is deze rubriek een redelijk compleet overzicht geworden van Nederlandstalige Beeldgedichten. Nog lang niet volledig, maar het streven is er. Mocht u aanvullingen hebben, heel graag. (contact)
Af en toe schrijf ik zelf ook gedichten bij beeldende kunst een overzicht hiervan vindt u via deze pagina.
 

 

Longfellow-The Cross Of Snow

Henry Wadsworth Longfellow's wife died tragically when an ember from the fireplace caught her dress on fire and burnt her so badly that she died a few days later. Longfellow tried to put out the fire, and it is said that his face was so badly disfigured that he grew the familiar long beard to hide the scars.
Eighteen years later he was looking at a book with pictures of the far west and the mountains when he came across a picture much like the one reproduced here. The poem that resulted is "The Cross of Snow," one of his most poignant and touching sonnets.

The Cross of Snow

Henry Wadsworth Longfellow

In the long, sleepless watches of the night,
A gentle face--the face of one long dead--
Looks at me from the wall, where round its head
The night-lamp casts a halo of pale light.
Here in this room she died, and soul more white
Never through martyrdom of fire was led
To its repose; nor can in books be read
The legend of a life more benedight.
There is a mountain in the distant West
That, sun-defying, in its deep ravines
Displays a cross of snow upon its side.
Such is the cross I wear upon my breast
These eighteen years, through all the changing scenes
And seasons, changeless since the day she died.