Brechbuhl-Rembrandt
Rembrandt van Rijn 'Zelfportret' 1669

Groot zelfportret

Beat Brechbühl

Rembrandt

Waarschijnlijk
had hij zichzelf het liefst met aarde geschilderd.
Met een slecht humeur, geldgebrek, vrouwen en
schuldeisers.

Waarschijnlijk
had hij zichzelf het liefst als grote reis
afgeschilderd,
als globetrotter, eeuwige neuroot
en ambachtsman

Hij heeft zichzelf geschilderd als man van de wereld,
als sceptisch verdediger van zijn vluchten;
een man die de wereld nam als vrouw,
die haar liet liggen als vrouw.

Ik denk dat hij graag een donkere boernoes droeg,
een zwarte hoed, en met zijn handen in de zij.
Ik neem aan dat hij ervan hield om met zich en de anderen
ontevreden te zijn, dat hij weigerde in afbeeldingen
te geloven en in moed.

Het is vreemd om een man te ontmoeten,
sinds eeuwen dood:
samen met zijn werk, met een vleugje leven,
op een dag als die van ons, met een hart
zoals ze zich als duizenden door de steden begeven.

Het is vreemd om in een spiegel te kijken
die binnen- en buitenkant verliest,
in een spiegel die ademt (en is begraven),
en zegt: zo ben ik, zo zou ik kunnen zijn,
aan jullie om er mee te doen wat
jullie willen. En dan ga ik.
Dit karwei zit erop.

Brechbuhl-Rembrandt
Rembrandt van Rijn 'Zelfportret op jeugdige leeftijd'