Bremt-Goes

De waanzin van Hugo van der Goes
(Drieluik voor de Portinari, middenpaneel)

Stefaan van den Bremt

De bloemen die de engelenschaar zong
- bloedrode lelie en spierwitte iris,
nachtblauwe akelei – verraden lyrisch
de storm die hij in strakke vormen dwong.

Ons is een schilderij geboren; het bedong
dat Van der Goes nog onder ons en hier is
terwijl de lelie bloedt, terwijl de iris
wijkt waar de akelei de nacht ontsprong.

De herders zien dat niet: zij zien het kind
dat is geboren als zij, ziende blind.
Alleen de engelen weten van bloemen
en kunnen ze uitzingen en benoemen.
Bloemen en waanzin zijn elkaar gewaagd.
Het zijn visioenen waar gezang door vlaagt.

Bremt-Goes