Buddingh-Moore

Moore
(Cees Buddingh)

Curven en vlakken die het leven dwingen
binnen een harmonie die het ontbeert,
in uw lichtvlakken zijn de wervelingen
van een heelal als honing uitgesmeerd.

Wat duizend eeuwen aan herinneringen
opbrachten breekt, tot lijn geconcentreerd,
uit tors’s. Venus en Juno gingen,
maar zijn verpuurd in u teruggekeerd.

De elementen vlaagden als een storm
door’t woud van de cultuur en toen zij even
uitbliezen sloot gij hen in’t marmer op.

Daar revolteren zij tegen uw vorm;
de wereld is schijnbaar gelijk gebleven,
maar in ons klopt nu ook uw hart.

(uit: Water en vuur –1951)

zie ook: Coninck - Moore

Buddingh-Moore Buddingh-Moore