Max Bill Eindeloze kronkel

Max Bill 'Eindeloze kronkel'

&(Max Bill)&

Guy Commerman

Hij is brein
en hij is hart,
herbergt wijsheid in zijn schrijn
die wentelt en wankelt.
Schijn bloeit als weerschijn
in bronzen kronkels
en bundelt kracht
van verdwijnen en verzoenen.
Twijfel sluipt in schaduw
schuin en sluw
zijn welige wanden af.

Hier heersen rijke rust
en gulle waarheid.

Hier wordt ik oneindig rein,
in deze kering van liefde,
in deze ruimtekring van licht.

Max Bill Eindeloze kronkel detail
Max Bill 'Eindeloze kronkel' detail

Max Bill Winterthur, 1908 – Berlijn, 1994
Dit beeldhouwwerk is een Moebiusring, genoemd naar de wiskundige A.F. Moebius (1790-1868). In de ring zit het principe van de oneindigheid vervat. Met dit werk en met vele andere is hij erin geslaagd een puur abstract begrip als eindige oneindigheid te visualiseren in een harmonieuze, tastbare vorm. Het werk heeft noch een begin, noch een einde en binnen- en buitenkant zijn niet van elkaar te onderscheiden. Het is een ruimtelijk symbool waarin men steeds verder gaat en tegelijk altijd terugkeert. Toen Bill dit werk in 1935 bedacht, had hij hiervan, naar eigen zeggen, totaal geen weet. Wel wou hij refereren aan pure mathematische vormen, die een groot deel van zijn oeuvre bepalen. Vandaar dat Bill wel eens bij de ‘concrete abstracte kunst’ wordt ingedeeld. Met zijn geometrisch formalisme betrachtte hij een grotere universaliteit van de beeldtaal, wat hem niet altijd lukte. Zelf doorliep hij allerlei stromingen, met passages langs het kubisme en dadaïsme, hij kreeg een Bauhausopleiding en werd beïnvloed door Kandinsky en Klee, Arp en Mondriaan, Gropius en Le Corbusier. Naast beeldhouwer was hij ook architect en grafisch vormgever.