De Mooiste Gedichten Uit De Bijbel-11-Prediker 12 
Jeroen Bosch 'Tuin der lusten'

Prediker 12:1-8

Gedenk daarom je schepper in de dagen van je jeugd -
voordat de slechte dagen komen en de jaren naderen
waarvan je zegt: In deze jaren vind ik weinig vreugde
meer.

Voordat de zon verduistert,
de sterren en de maan niet langer stralen,
de lucht ook na de regen grauw van wolken wordt.
De dag waarop de wachter trillend voor het huis
            staat,
de soldaten kromgebogen voortgaan,
de maalsters langzaamaan verdwijnen,
de vrouwen uit het venster staren en een schaduw
            lijken.
Wanneer de deuren naar de straat worden gesloten,
de molen geen geluid meer maakt,
het fluiten van de vogels ijl van toon wordt,
wanneer hun lied versterft.
Je durft geen heuvel te beklimmen,
de weg is vol gevaar.
De amandelboom behoudt zijn wintertooi,
de sprinkhaan sleept zich voort,
de kapperbes droogt u it.
Een mens gaat naar zijn eeuwig huis,
een klaagzang vult de straat.

Voordat het zilverkoord wordt weggenomen,
de gouden lamp gebroken,
de waterkruik in stukken valt,
het scheprad bij de put wordt stukgebroken.
Wanneer het stof terugkeert naar de aarde,
weer wordt zoals het was,
wanneer de adem van het leven weer naar God gaat,
die het leven heeft gegeven.
Lucht en leegte, zegt Prediker,
alles is leegte.

Prediker 12:1-8

zie ook 'de mooiste gedichten uit de bijbel' overzichtspagina