Demets-Spilliaert
Léon Spilliaert 'Zelfportret'
(niet het werk als bedoeld in dit gedicht)

Lichting V

Paul Demets

Het moet, overstoorbaar, nasar grootte en kleur
zijn gevernist. Kortbespraakt heeft de leuning – een kist gelijk -
het steunen uitgewist. Het ruikt hier naar viooltjes.
(Een lied dat jouw lichaam als simulacrum geniet.)

De parfumfles zich tot jouw overdaad verleiden
liet. De molen in de keuken maalt het eerste
licht; koffie geurt waar jij het ruisen vertaalt
op het balkon. Buiten jaag je de baadsters,

tritons na; in de omarming een krab lacherig
gezelschap zoekt. Stelt het jezelf te boek. Vreemden
doen zich voor of ze de tram willen nemen; rimpelt

de piano, trekt de klanken recht aan de randen.
ben ik te vroeg, op de maat van de dijk blijkt ochtend
gebaand niet genoeg. Omstandig, met vier handen.

Demets-Spilliaert
Léon Spilliaert 'Zelfportret'