Lauwereyns-Newman
Barnett Newman 'Who's afraid of Red, Yellow and Blue III' 1967

Wie is bang?

Jan Lauwereyns

 
Geel

Verbeeld je
een weleer bevallige vrouw
van middelbare leeftijd die
van alle kleuren
zonder enige twijfel
geel wel het treffendste vindt
- geel.
Voor maatpakjes, schorten,
haast abstracte stilleventjes,
behangpapier.
Bijna zie je haar zitten
in de okergele keuken, aan
de tafel met napelsgeel tafel-
kleed, geel alleen.
En je weet,
geel is de giftige kleur,
de kleur van haar
nadat het door bijtend zuur
is weggevreten,
de kleur ook waarmee wespen,
sommige paddestoelen, slangen,
aanvankelijk welriekende bloemen,
en nog zoveel andere dingen
te kennen geven dat er iets
mis met ze is, iets
dat men maar beter laat,
op de vlucht voor gaat,
of op zijn minst pas na wijs beraad
en dan nog zeer voorzichtig
benadert.
Iets als jij?
Iets dat in de tegenwoordige tijd
zo weinig te vertellen heeft,
zo weinig begrepen wordt,
of op zijn minst zo weinig
van zich laat zien.
Bijna zie je je
daar zitten,
mompelend,
brabbelend in jezelf,
niets dan gele gedachten.


Rood

Je kleedt je gele gedachten uit.
Je legt adjectief na adjectief,
voorzetsel na voorzetsel
traag, nadrukkelijk,
onherroepelijk
af.
Je vouwt alle
overtollige woorden op,
legt ze
voor de vragende spiegel
op het sombere dressoir.
De ganse badkamer houdt zijn
adem in, gespannen,
een beetje onerust,
met een vaag voorgevoel
dat het Less is more
van je naakte verschijning
in dit geval wel eens op
Nothing
zou kunnen uitdraaien.
En inderdaad,
met wat bloedrode inkt uit je polsen
vorm je welgeteld
één onderwerp, ik,
één werkwoord, dood,
en één lijdend voorwerp,
mij.


Blauw

Met een natte bange vinger in de lucht
doe je het licht nog één keer ut.
Je laat alleen de maan
blauwig in de badkamer schijnen.
Op de rand van het bad
rust wat je
een tijdje geleden
uit wanhoo – om vrede? -
hebt opengesneden.
Hoe lang doe je er dan
over om eindelijk helemaal
dood te gaan?
Ben je er nog bij
om alle tijd
uit je weg te zien vloeien?
Of sijpelt het?
Voel je het
druppel na druppel
sijpe-
len?
Ben je bang?
Spreken is zilver,
zwijgen is goud,
zeg je.
Zwijgen is diep als de eeuwigheid,
ga je voort,
en spreken is oppervlakkig als
nu,
wil je me doen geloven,
en nu,
en nog eens
nu

Lauwereyns-Newman
Barnett Newman 'Anna's light'