Leibbrand-Santiditito

Bedevaart

Joop Leibbrand

Ik liep de route van de Medici's,
liet me van het Piazza voor Palazzo Pitti
via de oude brug langs het Uffizi dringen
tot in Palazzo Vecchio's dwingende domein.
Ik kwam voor Niccolò, maar zalen Vasari
en reeksen Hercules hielden mij krachtig vast,
geen verstand dat hier kon triomferen - 
misschien dat daarom flitsen hier verboden was.
Ik vond hem achteraf zoals hij was,
Machiavelli achter spiegelend glas,
pal voor het raam dat hem verblindde, 
smalend om de spot die hem daar dreef.
Denk je de mantel weg dan zag je nooit
moderner een gezicht: ogen en haar,
de hoge hoeken om de scherpe mond - 
ze zeggen dat het nu is dat hij leeft.
Hij doorzag de dingen snel, maar was niet sluw,
gewetenloos genoeg; sprekend zichzelf 
schreef hij hardhandigheid slechts anderen voor.
Hij wist: de mens is slecht en slechts getemd
kan hij gedwongen worden tot iets goeds.
Hier zwijgend afgebeeld, voor zijn gehoor.

Leibbrand-Santiditito