Melissen-Rembrandt-02
Rembrandt van Rijn 'Gezicht op Sloten' ca. 1650

Gezicht op Sloten

Sipko Melissen

In deze tekening kom ik thuis
de weg leidt onvermijdelijk
naar de oneffenheid
op 't poldervlak
zomervolle bomen
houden nog verborgen

het dorp

waar ik in door wil dringen
om bij de kern te horen
in de kerk te zingen
begraven naast de toren
wachten op een jongste dag

Rembrandt van Rijn
Leiden 1606 - 1669 Amsterdam
Gezicht op Sloten
Pen en penseel in bruin, witte dekverf op bruin geprepareerd papier, 96 x 180 mm, ca. 1650

Rembrandt van Rijn
Leiden 1606 - 1669 Amsterdam

Rembrandt werkte gedurende zijn eerste jaren in Leiden doorgaans op panelen van klein formaat in een zeer precieze schilderstijl, maar ging na zijn verhuizing naar Amsterdam in 1632 werken op doeken van veel groter formaat. Hij was in Amsterdam aanvankelijk werkzaam als portretschilder, maar schilderde na verloop van tijd ook religieuze en historische voorstellingen, taferelen uit het dagelijks leven en een aantal landschappen. In alle gevallen probeerde hij in zijn schilderijen actie en drama tweeg te brengen. Rembrandt schilderde tientallen zelfportretten en maakte ook een groot aantal tekeningen en etsen.
Hij kende veel tegenslagen in zijn persoonlijk leven, die door biografen soms breed worden uitgemeten: de dood van zijn vrouw Saskia op jonge leeftijd en van een aantal kinderen, zijn faillissement in 1656 en de daaropvolgende verkoop van zijn bezit.

Sloten is een dorpje even buiten Amsterdam. De tekening dateert uit de periode 1640-50, waarin Rembrandt veel tekeningen en etsen heeft gemaakt van het landschap rondom Amsterdam. In Een gedicht verveelt zich niet (1987) zegt Kees Fens over 'Gezicht op Sloten':  'Wie een kritiek over dit gedicht schrijft, kan de eerste regel variëren tot "In dit gedicht kom ik thuis": het hele vers verloopt volgens de regels (van de kunst). De regel is natuurlijk dan wel zijn vanzelfsprekende dubbelzinnigheid kwijt. De hier verwoorde gedachten (het verlangen om in een niet meer bestaand zinvol verband te worden opgenomen)  heeft iedereen wel eens; maar de tekening krijgt glas voor zich en er verandert niets.'