Papaver-Breughel

Papaver

van eeuwen her met woorden blauw en kou, alleen maak ik

nog sporen achter mij en denk aan waar ik niet meer ben.

De helling duwt mij verder naar het dorp, een lange trap

de lies in van een smalle weg. Mijn stem is slechts een steenworp

en mijn honger is oud brood, hij loopt voorop. Ik hang

vol leugens van de tocht met dood en mager wild.

zo dicht aan die gekende haard en men zal luisteren hoe ik

feiten en verhaal vermaal, hoe sneeuw bijna mijn lenden brak.

Maar ik zal zwijgen over wat mij sloeg, wat ik bevocht:

hoe ijspegels als fijne vingers naar mij wezen,

haar harde ademwind mij ving, mijn lippen kraste.

Zij rond mij kwam, haar koudvuur heel mijn lichaam nam.

Meer Breughel op deze site:
Brueghel - Alstein, Breughel - Anker, Brueghel - Auden, Brueghel - Berryman, Brueghel - Burnier,   Brueghel - Claus, Brueghel - Coninck, Brueghel - Emmens, Brueghel - Enquist, Brueghel - Foerster, Brueghel - Hawinkels01, Brueghel - Hawinkels02, Brueghel - Herzberg, Brueghel - Jooris, Brueghel - Kal, Brueghel - Kopland, Brueghel - Langland, Brueghel - Mare de la, Brueghel - Verwey, Brueghel - Smit, Brueghel - Spillebeen01, Brueghel - Spillebeen02, Brueghel - Spinoy, Brueghel - Szymborska, Brueghel - Velde, Brueghel - Vestdijk, Brueghel - Williams01, Brueghel - Williams02, Brueghel - Williams03, Brueghel - Williams04, Brueghel - Williams05, Brueghel - Williams06, Brueghel - Williams07, Brueghel - Williams08, Brueghel - Williams09, Brueghel - Williams10

Icarus-gedichten

KunstKolom Pieter Breughel

Breughel tekeningen.