Titiaan ‘De dood van Actaeon’ 1565-76

A call

Don Paterson

vellet abesse quidem, sed adest
Ovid, Metamorphoses, III

A winter train. A gale, a poacher’s moon.
The black glass. Do I honestly still blame
the wrong turn in the changing rooms I took
when I was six, and stood too long to look?
The scream Miss Venner loosed at me. ‘The nerve!’
I was ablaze. And it was worth the shame,
I thought; of course I did. It was too soon.
to tell the dream from what I’d paid for it.
Then soon too late. Two sides of the same door.
So was it the recoil or the release
that lashed the world so out of shape? Tonight
I stare right through the face that I deserve
as all my ghost dogs gather at the shore,
behind them the whole sea like the police.


Ter gelegenheid van de Olympische spelen toont de National Gallery in Londen drie schilderijen van Titiaan uit zijn reeks ‘metamorfosen’.
Het betreft de volgende schilderijen:

·         Diana en Actaeon 1556-9
Olieverf op canvas 184 x 202 cm

·         De dood van Actaeon 1565-76
Olieverf op canvas 178 x 198 cm

·         Diana en Callisto 1556-9
Olieverf op canvas 187 x 204 cm

Ter gelegenheid van deze expositie zijn veertien dichters verzocht te reflecteren op deze schilderijen. Het bovenstaande gedicht is een van deze veertien gedichten, de anderen zijn:

Patience Agbabi, Simon Armitage, Wendy Cope, Carol Ann Duffy, Lavinia Greenlaw, Tony Harrison, Seamus Heaney, Frances Leviston, Sinéad Morressey,  Christopher Reid, Jo Shapcott, George Szirtes, Hugo Williams.

In mijn KunstKolom over de doorwerking van de metamorfosen in de beeldende kunst kunt u meer lezen over deze expositie,  de metamorfosen, Titiaan e.v.a..