Rembrandt En De Engelen-13-Zelfportret

Er zijn in de latere jaren veel geschilderde zelfportretten ontstaan, maar weinig getekende. Dit is het laatst bekende, getekende zelfportret uit 1660.

Zelfportret

Simon Vestdijk

Wacht u voor deze grijns, dit is de oude
Niet meer, de onverganklijke niet meer.
Dit is de hoonlach die wij overhouden
Als ’t leven voortkruipt na de ommekeer.

Niet meer het veelbewogen bloeien, zeer
In trek bij de tuinieren van de GoudenLusthof,
niet meer de spelen van mooi weer
En mooie meisjes, die óók bloeien zouden.

Triomf der tandloosheid: de grijsaards bijten
Wel feller dan de trotse jonglingschap:
Zij bijten met hun rimpels en hun ogen,
Die, héél ver af, de bloeienden verwijten
Dat ze in de lentewind zijn weggevlogen
En niet meer lachten om de satansgrap.

Rembrandt En De Engelen-13-Zelfportret
Rembrandt van Rijn 'Zelfportret als de apostel Paulus' 1661

Rembrandt van Rijn
Leiden 1606 - 1669 Amsterdam
Zelfportret als de apostel Paulus 1661
Olieverf op doek 91 x 76 cm

Evenals Bastiaanse kiest Vestdijk de sonnetvorm voor zijn inspiratie van Rembrandts Keulse zelfportret. Hij beklemtoont de gedesillusioneerde grijnslach waar Bastiaan's gedicht mee eindigde, maar negeert, anders dan deze de kop links. Mogelijk is 'de satansgrap' in de laatste regel een toespeling op de zondeval.

Rembrandt van Rijn
Leiden 1606 - 1669 Amsterdam
Zelfportret 1668/9
Olieverf op doek 82 x 63 cm

Rembrandt En De Engelen-13-Zelfportret
Rembrandt van Rijn 'Zelfportret' 1668/9

Hier kunt u terug naar de overzichtspagina van de gedichtencyclus "Rembrandt en de Engelen"