Roggeman-Goya-01

Hij schilderde de hertogin van Alba

Willem Roggeman

Hij schilderde de hertogin van Alba
in een zwarte mantilla
en met een rode sjerp om de taille.
Rood was haar lievelingskleur.

Zoals alle Spaanse vrouwen uit die tijd
was de hertogin ijdel, niet bijster intelligent
en zonder cultuur, maar haar schoonheid
en haar trots werkten betoverend.

Zij was de grootste passie
in zijn leven.

In 1792 kreeg hij een beroerte
waarna hij doof bleef.
Hij verstond nog alleen
een primitieve tekentaal.

Voos als een raap klonk haar stem
maar hij hoorde het niet meer.
Boos als een aap klonk haar stem
die hij in de doofpot stopte.
Zijn oor bleef gesloten
voor wie niets te zeggen had.
Maar zijn oog bleef waakzaam voor
troon en altaar, tirannie en leugen,
minachting voor de mens en
de ellende van de verschoppelingen.

Zin doofheid doofde hun liefde.
En zij stierf toen zij veertig werd.

In het huis van de dove
schilderde hij op de muren
veertien zwarte prenten
met gruwelijke taferelen zoals
Saturnus verslindt één van zijn kinderen.
Hier vond hij een duivels genoegen in.

Waar vindt men lijnen in de natuur?
Zwarte vlekken dringen overal binnen.

Voor zijn rheuma reisde hij naar Bordeaux.
Daar zou hij sterven, een vrijwillige banneling.
Het tweegevecht tussen zwart en wit
was teneinde.
Roggeman-Goya-01 Roggeman-Goya-01

De hertogin van Alba (wit)

De hertogin van Alba (zwart)
Roggeman-Goya-01 Roggeman-Goya-01

De hertogin van Alba (wit) - detail -

De hertogin van Alba (zwart) - detail -
Roggeman-Goya-01 Roggeman-Goya-01

Saturnus

Saturnus - detail - 
Roggeman-Goya-01 Roggeman-Goya-01

Roggeman-Goya-01

Drie voorbeelden van schilderijen uit Goya's "zwarte" periode.