Albert Szukalski Dialoog

Albert Szukalski 'Dialoog'

dialoog

Tony Rombouts

In de ijle luister van de tegen-tijd
zijn alle dialogen totaal onhoorbaar,
de stemmen van de sprekers
zijn er immers ontdaan van elk geluid.

Maar uitgeholde woorden zijn echter
net zo alarmerend als afwezig
en als een paal boven water
staat nog steeds de staf van de profeet.

Het oorverdovend niets hult zich
zorgvuldig in een laken en zelfs
de volslagen lege tafel heeft, net zoals
de waarheid, geen poot om op te staan.

Enkel de eeuwige zwijger,
de niet aanwezige lotgenoot,
geeft, volledig ongevraagd,
steevast de onweerlegbaarste repliek.

Albert Szukalski The Last Supper 1984
Albert Szukalski 'The Last Supper' 1984

Bij het gieten van een beeld staat een gipsen volume model voor het bronzen afgietsel. Meestal krijgt het brons een of andere menselijke gedaante. De Belgische beeldhouwer van Duitse afkomst Albert Szukalski keert de aloude werkwijze binnenstebuiten. Bij hem staan mensen van vlees en bloed model voor gipsen gestalten. Stukken in gips gedrenkte stof legt hij als een verband over het lichaam van het levende model. Het gips verhardt en het model ontsnapt langs de voorzijde. Wat rest is een door een wit omhulsel gevangen leegte. Een mens in de vorm van een gat, een tastbare afwezigheid, een gestolde beweging. Het bleke, met polyester weersbestendig gemaakte gips, doet denken aan een spook. De twee exemplaren van het Middelheim staan levensecht te keuvelen aan een tafeltje. Als toeschouwer ben je – willen of niet – betrokken partij. Szukalski maakt niet zomaar een vrijstaand beeld, hij roept een hele situatie en een omgeving op. Zulke environments maakten vooral in de jaren 1960 en 1970 opgang dankzij het werk van Edward Kienholz en George Segal.