Szymborska-Vermeer

Vermeer



Wislawa Szymborska

Zolang die vrouw uit het Rijksmuseum
in geschilderde stilte en concentratie
uit een kan in een schaal
dag in, dag uit melk giet,
verdient de Wereld
geen einde van de wereld.
Szymborska-Vermeer Szymborska-Vermeer
Szymborska-Vermeer Szymborska-Vermeer
Szymborska-Vermeer Szymborska-Vermeer


In 1888 schreef Vincent van Gogh aan zijn vriend Emile Bernard: "Het is waar, dat in de weinige schilderijen die hij (Vermeer) schilderde, vinden we alle kleuren terug, maar het gebruik van citroen geel, blauw en grijs samen is even karakteristiek voor hem dan de harmonie van zwart, wit, grijs en roze van Velázques". (citaat opzoeken!)
In de negentiende eeuw waren kunstenaars zoals Millet en Van Gogh onder de indruk van het realisme van Vermeer. Hierbij speelde Vermeers pointillistische techniek een belangrijke rol. Volgens sommigen wijst dit op het gebruik van lenzen of een camera obscura.
Wit, geel en blauw overheersen, maar de kleuren zijn wat afgezwakt om gelijke tred te houden met de werkkleding van de dienstmeid.
Chris17.12.09

Over haar droomervaringen schreef Wisława Szymborska in het gedicht 'Lof der dromen' waarin ook Vermeer een bijrol mag vervullen.

In de jaren zeventig schreef zij 'Lof der dromen'.

 

Lof der dromen

Wisława Szymborska

In mijn dromen
schilder ik als Vermeer van Delft.

Spreek ik vloeiend Grieks
en niet alleen met de levenden.

Bestuur ik een auto
die me gehoorzaamt.

Ben ik heel beschaafd,
schrijf grootse poëmen.

Hoor ik stemmen,
minstens zo helder als respectable heiligen.

Mijn voortreffelijk pianospel
zou u sterk verbazen.

Ik vlieg zoals het hoort,
dat wil zeggen vanzelf.

Als ik van het dak val,
weet ik zacht in het groen te landen.

Het valt me niet moeilijk
onder water te ademen.

Ik mag niet klagen:
het is me gelukt Atlantis te ontdekken.

Het verheugt me dat ik voor mijn dood
altijd wakker weet te worden.

Direct na het uitbreken van een oorlog
draai ik me op mijn goede zij.

Ik ben een kind van mijn tijd,
maar hoef het niet te zijn.

Enige jaren geleden
zag ik twee zonnen.

En eergisteren een pinguïn.
Haarscherp.

In de jaren negentig zal ze over een 'Waakleven" schrijven, waaruit je niet kunt ontwaken.
'Wisława Szymborska Prullaria, dromen en vrienden' Biografie door Anna Bikont en Joanna Szcęsna pagina 258.

Waakleven

Wisława Szymborska

Ons waakleven vervliegt niet
zoals dromen vervliegen.
(…)
In onze dromen leeft nog
wie ons onlangs is ontvallen,
hij is zelfs kerngezond,
heeft zijn jeugd herkregen.
Het waakleven legt voor ons
zijn dode lichaam neer.
Het doet geen stap terug.

'Je zou zeggen', zegt Wisława Szymborska, 'dat ik een soort gespleten persoonlijkheid heb. Ik ben anders tegen mensen die mij dierbaar zijn en weer heel anders als ik helemaal alleen ben. Somber, gepijnigd, met pretenties jegens mezelf. En met de weinig vrolijke overtuiging dat poëzie het menselijk lijden soms kan vergezellen, maar zeker nooit voorkomen.'
'Wisława Szymborska Prullaria, dromen en vrienden' Biografie door Anna Bikont en Joanna Szcęsna pagina 258.
Chris12.08.11