Vree-Raveel
Roger Raveel 'Karretje'

Roger Raveel

Freddy de Vree


Een karretje voortgeduwd door een tuin
dat de lieve hemel met zich mee vervoert,
een met spiegels benagelde zwaan
die door het dode Brugge drijft,
is niet zo vreemd als deze bezigheid:
om binnen een grot schaduwen te schetsen,
hun profiel uit te zagen, ze buiten op te stellen,
in brand te steken (als schepen achter zich)
en de vlammen ervan na te schilderen
op een blindgekalkte spiegel.

Het hoofd, daarom, wordt vervangen door de omtrek,
gecamoufleerd met klei en gras en bloed.
Een stem die bidt wordt wit,
eindig en stoffelijk, nijdig gewond in de klaarte,
rood komt bloot.
Schenk ons die onverwachte dood.

Vree-Raveel
Roger Raveel 'Karretje'