Vree-Spilliaert


Léon Spilliart
Zelfportret, 1908

Freddy de Vree

Smeltend van afschuw, de zwarte mond ontsteld
onder het blindgekookte oog.
De dode neus, kort van vel, ruikt niets. Absint.
De stem doolt verloren
tussen het beeld van de uit de prent gevallen
man en de man.

Als het razen van een trein, onhoorbaar
trekt de tijd aan het in grote mens
verklede kind voorbij. Verzint aleer gij bemint.

Vree-Spilliaert