In deze rubriek treft u op iedere pagina een gedicht aan die ikzelf heb geschreven plus een of meer reproducties. De gedichten gaan over een kunstwerk of kunstenaar. Ik reageer op wat ik waarneem, de waargenomen kunstwerken zijn echter niet eenduidig. De beleving is subjectief. Wat ik waarneem roept beelden op die vooral met mijzelf te maken hebben. 

Voor mij is dit telkens aanleiding de betreffende plaatjes erbij te zoeken. Soms worden kunstenaar en titel van het kunstwerk in het gedicht genoemd, soms ook is het speurwerk iets gecompliceerder. Bij het zoeken naar teksten en plaatjes kom ik soms ook muziekstukken tegen geïnspireerd op het betreffende schilderij of gedicht. Waar dit mogelijk is voeg ik deze toe. In die gevallen vindt u behalve de namen van de dichter en beeldend kunstenaar, ook de componist vermeld. 

In de loop der jaren is deze rubriek een redelijk compleet overzicht geworden van Nederlandstalige Beeldgedichten. Nog lang niet volledig, maar het streven is er. Mocht u aanvullingen hebben, heel graag. (contact)
Af en toe schrijf ik zelf ook gedichten bij beeldende kunst, een overzicht hiervan vindt u op deze pagina.
 

 

 

Vermeer-02
Johannes Vermeer 'het meisje met de parel'

gezichtsbedrog

Chris den Engelsman

nooit zou ze het weten
mijn geverniste meisje
in een capuchon van bleeklicht
opent ze edelmoedig naar allen

de halve maan is haar gezicht
besprenkeld met klaterend goudstof
een blad geript van een zomerdag

zien in een stralende eenvoud
onder
bladeren van mirte haar
ogen samenvallend met het kind binnenin
kijken geruststellend op mij neer
alleen in die zondig spiedende menigte

verliefd voor één moment
verlaten             

nog lang erna

hier kunt u dit gedicht ook in een de alternatieve lay-out lezen

 

Vermeer-02
Scarlett Johansson als 'het meisje met de parel' naar Johannes Vermeer

 

 

optical illusion

Chris den Engelsman

she would never know
my lacquered girl
hooded by a pale thinness of light
she opens generously to all
the crescent moon is her face
sprinkled with tinsel dust
a lea
f ripped from a summers day

seen in a radiant simplicity
under leafy myrtle here
eyes with a child coiled inside
gaze reassuringly down upon me
alone in that sinful vauristic crowd
(alt: alone in that sinful prying crowd)



a pair of lovers for a moment
a pair of leavers ever after

 

here you can read this poem in an alternative layout

 

Vermeer-02

Vermeer-02
'het meisje met de parel' naar Johannes Vermeer