Vermeer-02
Johannes Vermeer 'het meisje met de parel'

gezichtsbedrog

Chris den Engelsman

nooit zou ze het weten
mijn geverniste meisje
in een capuchon van bleeklicht
opent ze edelmoedig naar allen

de halve maan is haar gezicht
besprenkeld met klaterend goudstof
een blad geript van een zomerdag

zien in een stralende eenvoud
onder
bladeren van mirte haar
ogen samenvallend met het kind binnenin
kijken geruststellend op mij neer
alleen in die zondig spiedende menigte

verliefd voor één moment
verlaten             

nog lang erna

hier kunt u dit gedicht ook in een de alternatieve lay-out lezen

 

Vermeer-02
Scarlett Johansson als 'het meisje met de parel' naar Johannes Vermeer

 

 

optical illusion

Chris den Engelsman

she would never know
my lacquered girl
hooded by a pale thinness of light
she opens generously to all
the crescent moon is her face
sprinkled with tinsel dust
a lea
f ripped from a summers day

seen in a radiant simplicity
under leafy myrtle here
eyes with a child coiled inside
gaze reassuringly down upon me
alone in that sinful vauristic crowd
(alt: alone in that sinful prying crowd)



a pair of lovers for a moment
a pair of leavers ever after

 

here you can read this poem in an alternative layout

 

Vermeer-02

Vermeer-02
'het meisje met de parel' naar Johannes Vermeer